donderdag 19 januari 2012

Duinen,strand en zee in Zeeland


                                             




Ik droomde eens en zie, ik liep aan ‘t strand bij laag tij
Ik was daar niet alleen, want ook God liep aan mijn zij
Wij liepen samen ‘t leven door en lieten in;t zand
Een spoor van stappen, twee aan twee en God liep
aan mijn hand
Ik stopte keek en achter mij en zag mijn levensloop
De tijden van geluk en vreugd, van diepe smart en hoop
Maar, als ik het spoor goed bekeek, zag ik langs heel de baan
Daar waar het ‘t juist het ‘t moeilijkste was,maar een paar
stappen staan
Ik zij toen : ‘God, waarom dan toch ? Juist toen ik U nodig had
Juist toen ik zelf geen toekomst zag, op ‘t zwaarste deel van
‘t pad “ “
God keek mij toen vol liefde aan en antwoordde op mijn vragen:
“Mijn lieve zoon ,juist toen ‘t moeilijk was , toen heb ik jouw
gedragen

The Butterfly














 








dinsdag 10 januari 2012

Moeikijke Gedichten om over na te denken

                                   Tragiek van het leven

Het leven gaat niet altijd over rozen er zijn v.l.o. dieptepunten die toch over het algemeen iedereen meer taken.
Deze gedichten gaan over dieptepunten in het leven laat ik er vooraf bij zeggen dat er maar een gedichten zijn die biografisch zijn.
Zij gaan over verdriet pijn woede afscheid misverstanden en verlies van geliefden.
Het is mij niet gegeven om vrolijke gedichten te schrijven hoewel ik het wel heb gedaan maar de resultaten waren niet zo goed.
Ik hoop dat iedereen die deze gedichten leest het zr als gedichten ziet en niets anders.

                                                The Butterfly

Vioolmuziek


                                      Geef mij je warmte terug
                                      Het is zo ontzettend koud
                                      Strijk je hand over je hart
                                      Ook al was ik heel erg fout

                                     Geef mij je warmte terug
                                     Ik voel me heel erg leeg
                                     De eenzaamheid doet pijn
                                     Het brengt verdriet teweeg

                                     Geef mij je warmte terug
                                     Je krijgt hier van geen spijt 
                                     Omdat ik je nodig heb 
                                     En ik ben tot alles bereid

                                    Geef mij je warmte terug
                                    De zon zal gaan  schijnen
                                    In een blauwe hemel
                                    En de pijn zal verdwijnen 

                                             The Butterfly   

In de schaduw van je hart
                             Wacht hij in stilte
                             Van een troosteloos leven
                             In een uitzichtloze kilte

                             Iedere nieuwe dag met hoop
                             Een glimp van haar te zien
                             En elke morgen weer
                             Dat ze lacht misschien

                            De verwachting zal blijven
                            Dar haar hart open gaat
                            Hij de warmtekan voelen
                            Waar het om gaat

                              The Butterfly
                                

11 Januari 1945 Duitsland Krefeld


Ouderdom en Afscheid

                                                In de stilte van de kamer
                                                Tikt monotoon de klok
                                                Een oude gebogen vrouw
                                                Verplaats zich met haar stok

                                                Ze gaat zitten in de stoel
                                                Ze kijkt naar buiten
                                                Waar de regendruppels
                                                Slaan tegen de ruiten

                                                Tijd tikt onverminderd door
                                               Geruislos gaat de dag voorbij
                                                Wachtend op einde
                                                Dat maakt haar weer vrij

                                                     The Butterfly


                                                          Afscheid

                                                       Hij stond op het perron
                                                       En zwaaide met zijn hand
                                                       Als  een verslagen man
                                                       Het ging boven zijn verstand

                                                      Het was druk op het vliegveld
                                                      Zij nam adscheid van hem
                                                      Hij bleef lange maanden weg
                                                      Met een treurige stem

                                                     Een zilvergrijze boot vertrekt
                                                     Niemand weet waarheel
                                                     Zij zwaait nog even en huilt
                                                     Ze voelt zich ontzettend alleen

                                                    Een donkerekist zakt langzaam
                                                    Hij gooit een schep zand op de kist
                                                    Hoofd omlaag en loop langzaam weg
                                                    En dar hij haar ontzettend mist

                                                    Plotseling zag zij hem
                                                    Ze keken elkaar aan
                                                    Maar ze wilde niet praten
                                                    En is daarna weggegaan

                                                          The Butterfly
                                               

Verloren Liefdes


                                                    Ze keken elkaar aan
                                                    Met woede in hun ogen
                                                    Hij zei tegen haar
                                                    Ik heb je niet bedrogen

                                                    Ze lachteen sprak
                                                    Met harde toon
                                                    Ik wil niet praten
                                                    In haar stem klonk hoon

                                                    Ze keerde zich om
                                                    Of hij niet bestond
                                                    Hij had het gevoel
                                                    Of hij viel in een afgrond

                                                   Ze zwaaide nonchalant
                                                   Terwijl ze hem verliet
                                                   Hij voelde zich vernederd
                                                   Met intens verdriet

                                                  Hij kon het niet begrijpen
                                                  Waarom ze niet wilde praten
                                                  Terwijl hij haar nodig had
                                                  Heeft ze hem verlaten

                                                  Hij vraagt zich af
                                                  Wat er is gebeurd
                                                  Dat zijn leven
                                                 Totaal heeft verscheurd

                                                      The Butterfly


                                                 

Waneer het leven geen zin meerheeft

                        Hij liep langs het strand
                        Me verdriet in zijn ogen
                        Hij keek voor zich uit
                        Ligt voorover gebogen

                       Zijn gedachten waren ver
                       De herinneringen vaag
                       Soms wist hij het kwijt
                       En zijn bewegingen traag

                      De wind werd stormachtig
                      En de golven onstuimiger
                      Het kon hem niets schelen
                      Hij werd steeds natter

                     Bleef staan en keek omhoog
                     Daarna na de woeste zee
                    Willoos en zonder zerzet
                    Namen de golven hem mee

                         The Butterfly
                   
                     
                   
                   

                                                           Een gebroken leven
                                                           Hoge bergen diepe dalen
                                                           Met vreugde en verdriet
                                                           Die het leven bepalen

                                                           Talloze gebeurtenissen
                                                           Een lange onafzienbare rij
                                                           Heftige en mooie momenten
                                                           Komen langzaam voorbij

                                                           Een grote prachtige dag
                                                           Met warmte,liefde en geluk
                                                           Een gelukkige toekomst.
                                                           Maar ging volledig stuk

                                                           Verbittering,woede en pijn
                                                           Een mooi leven was kapot
                                                           Troosteloos en grauw
                                                           Een onverteerbaar lot

                                                           Een onvoltooid verleden
                                                           In een teleursyellend leven
                                                           Bij eeb groot stil verdriet
                                                           Is een uitzichtloos gegeven

                                                             The Butterfly













                 

dinsdag 3 januari 2012

Jim Reevers

Jim Reevers

Deze beroemde zanger behoorde tot mijn favoriete zangers , zijn country muziek sprak mij aan.
Ik leerde zijn muziek kennen door iemand waar ik heel goed bevriend mee was, wij luisterden samen altijd naar deze muziek.
Die tijd behoorde tot mijn mooiste tijden sinds jaren ik hoop dat jullie er ook van zullen genieten.

The Butterfly


Jim Reeves (1923 - 1964), ook wel bekend als 'Gentleman Jim',was een land zanger bekend om zijn fluwelen stemDoor zijnunieke stijl, die de relaxte stijl van crooners als Frank Sinatra enBing Crosby met landelijke materiaal gesmoltenbracht hijcountry muziek naar een heel nieuw publiek. Hij was ook eenvan de eersten die country muziek te brengen naar plaatsenbuiten Amerika, het verkrijgen van wijdverbreide populariteit in Groot-BrittanniĆ«, Europa, Zuid-Afrika en Indi




I love you becauce

Wen i lost you

Welcome to my World

Angets Dont Lie

Scarlet Ribbon

The Flower and The Sun





Adios Amiga

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...